04-09-2001 Daisy 24-06-2010
Ons
lieve kleine meisje Daisy moesten wij met pijn in ons hart laten inslapen.
Na een hernia was je
verlamd waardoor wij de beslissing moesten nemen om jou te laten gaan.
We missen je nog elke dag maar bedanken je voor al de liefde en troost die
we van je hebben gehad.
Daisy, je bent nog steeds bij ons thuis in een mooie urn waar wij iedere dag
een kaarsje voor jou branden.
Rust zacht
Papa en Mama
18-05-1995 Lindsy
01-08-2010
Niet te geloven,
Wij hebben er geen woorden voor dit verlies te
kunnen beschrijven,
alles was normaal, nu is alles anders.
Wij hopen dat wij nu wakker worden en dat wij alles hebben gedroomd,
maar wij weten dat het niet zo is.
Je bent weg, onze meissie.
Voorgoed van het dieren paradijs kijk je op ons neer en je ziet alles net als
toen.
Wij zien jou niet meer, nee nooit meer.
We missen je lieve meissie,
we hebben veel lol met elkaar gehad.
En het is nog niet te begrijpen hoe snel het is gegaan,
je keek ons nog een keer aan, riep ons .....
Toen was het gedaan, zonder pijn,
maar vergeten doen wij je nooit meissie.
We houden van je lieverd, r.i.p. meis.
03-12-1998 Mascha 16-10-2009
Ons lieve kleine
meisje Mascha moesten wij laten inslapen, ze kon niet meer.
Eerst waren al haar tandjes er nog uitgehaald want het eten ging slecht haar
gebit was niets meer.
Maar het heeft niet geholpen, tot het laatst bleef ze vrolijk.
Wat het voor ons heel moeilijk maakte om deze beslissing van inslapen doen
te nemen,
toen de arts kwam kwispelde ze nog.
's Middags is ze nog de tuin in geweest om, zo leek het wel, afscheid te
nemen van al haar plekjes.
Ze is anderhalf jaar
alleen geweest, want haar zusje Misty was al op 5 1/2 jarige leeftijd
heengegaan,
aan hetzelfde waar zij ook aan leed.
Wij kregen toen Ice op ons pad en ze bloeide weer helemaal op.
Overal is en zijn ze met ons geweest altijd gingen ze mee,
nu mist Ice haar verschrikkelijk en wij natuurlijk ook.
Mascha bedankt voor al de fijne jaren, al hadden we je nog zo graag bij ons
willen houden.
Maar 's avonds ging je ademhaling zo snel en verloor je afscheiding en bloed
dus kon het niet meer.
Dat had je zusje ook en toen waren we er te laat bij.
Die heeft zoveel pijn gehad dat wilden we jou besparen natuurlijk,
maar het was zo moeilijk om je te laten gaan.
Lieve kleine meis, we hebben het zo fijn gehad en missen je zo verschrikkelijk.
Pappa en Mamma.
09-10-2000 Ditche 10-10-2009
Lieve Ditche,
Op 9 oktober ben je
nog 9 jaar geworden.
Een dag later hebben we je helaas moeten laten inslapen.
De hersentumor had al te veel schade aangericht in je lieve koppie.
Ondanks een rot leven bij je vorige baasjes,heb je bij ons 3 prachtige jaren
gehad.
We hebben je veel liefde gegeven en ook van jou terug gekregen.
Wat zullen we je gaan missen lieve schat. Het was het beste voor je.
Rust zacht Ditche.
Veel liefs,
Mary & Frans
15 april 2001 Lotje 20 juli 2009
Voor mijn lieve, liefste Lotje.
Mijn Lotte meiske.
Vanaf 8 weken was je
al bij me en al die jaren daarna mocht je bij mij zijn. En hoe!
Wat hebben we het samen fijn gehad. Je was(bent) mijn Lot uit de loterij.
Jij bent echt mijn soulmate, dat is zo speciaal met ons.
Maar je werd ziek en
het heeft nog een jaar geduurd voordat je niet meer kon.
Ik wist dat het eraan zat te komen, want je liet me dat weten. Toen ging het
ineens heel snel.
Zo bijzonder was dat..........
Ondanks dat je hier
niet meer rondloopt, zit je in mijn hart.
Je bent een deel van mij.
Zo ben je altijd nog
heel dichtbij mij.
Ooit zullen we elkaar weer echt zien.
Lieve, lieve Lotje
wat ben je toch bijzonder.
Ik wil je bedanken voor alles
meis, jij bent echt uniek.
Wij blijven onafscheidelijk................voor altijd.
Heel veel liefs en knuffels van mamma.
Ik hou van je meis. xxx
18-03-2001 Sandy 07-07-2009
Lieve Sandy
Je bent acht jaar ons Allessie en kind geweest.
Wij hebben veel liefde van jou gekregen.
Je blijft voor altijd in ons hart.
Je hoeft niet meer te vechten want je bent nu op de Rainbow Bridge,
bij je vriendjes en vriendinnetjes.
Rust zacht.
Papa en Mama
18-04-1993 Quincy 01-07-2009
In Gedachte aan
23-12-1997 Lady 03-05-2009
Mijn meisje Lady
Die mooie bruine ogen kijken me aan
bijna smekend....laat me toch gaan
Ik ben moe en kan niet meer
alles doet zo zeer
Deze strijd kon ik niet winnen
dus ik heb je laten gaan
en nu heb je een rustig plekje kunnen vinden
Over de regenboogbrug daar is het fijn
nu heb je een leven vol zonneschijn.....
en zonder pijn
Lieve schat het ga je goed
die mooie tijd met jou gaf mij die laatste moed
om jou te laten gaan
mijn meisje.....ik heb het voor jou gedaan
Ik mis je maar ik weet
dat dit het beste voor jou was
jouw staart gaf zijn laatste groet
maar jij lijd niet meer en dat is goed
Ik hou van je
en in mijn hart draag ik je altijd met me mee
Liefs van je vrouwtje
In Gedachte aan
12-12-1996 Droopy 03-03-2009
Zachtjes ben jij heen
gegaan,
En ben je nu ver bij ons vandaan.
Maar de warmte die jij ons hebt gegeven,
Zal altijd in onze harten voort blijven leven.
Rust nu maar zacht je hebt het verdient,
Vaarwel lieve kleine vriend.
In Gedachte aan
04-09-1995 Gizmo 21-01-2009
Gizmo is geboren in Marum (fr)
op 04-09-1995 uit een nestje van 7.
We hebben hem bij de fokker opgehaald, was een klein zielig hoopje hond.
Uit het nestje kwam een hondje naar voren en likte mijn vrouws hand vanaf
dat moment.
Was Gizmo opgenomen in ons gezin.
We moesten uiteraard van Marum naar Den-Helder rijden,was op een zondag.
We hebben de hele weg met open dak gereden want het beestje stonk
verschrikkelijk.
Thuis aangekomen ging hij meteen in bad, wat meteen zijn doop was met water.
Gizmo was een rustige en karakter lieve hond, liever gezegd een maatje.
In begin liep alles wat zo moest zijn,maar na een jaar 4 begon het
gekwakkel.
Het begon met zijn tandjes.
Moesten een paar getrokken worden want die waren ontstoken en aangetast.
Gizmo kauwde niet op harde dingen om zijn tanden schoon te houden, daar
hield hij niet van.
Dus moest er gepoetst worden, wat hij ook niet leuk vond.
In 2003 zijn wij verhuist naar een andere locatie
Moest een hoop aan het huis opgeknapt worden.
Giz was er al een paar keer geweest om te kijken naar zijn nieuwe verblijf.
De dag van verhuizing was aangebroken we waren behoorlijk in de weer totdat
we een bakkie koffie namen.
We hoorde wel geblaf maar we hadden het nog niet in de gaten dat Gizmo
buiten aan de voordeur stond.
Hij wist op dat moment al, dat dit zijn nieuwe verblijf was.
Mijn vrouw deed de voordeur open en meneer liep naar binnen.
En ging op zijn kussen liggen of het al jaren zo was.
En zo ging het zijn gangetje weer,totdat er een soort huid irritatie
voordeed.
Weer naar de dierenarts en die zij dat het mijt was
Behandeling met een gemeen goedje (wat ik de mensen niet aanraad)
We hebben het een aantal keren behandelt, maar het hielp niet.
Totdat men aan een allergie ging denken daarvoor kreeg Gizmo een medicijn
wat nou ook niet zo lekker was.
Hij moest er vaak, na het innemen van die pil braken.
Bleek dat het een voedselallergie betrof,vooral varkensvlees zou de
boosdoener zijn.
Ja,toen ging het allemaal niet meer zo lekker met Gizmo
Gizmo kreeg het aan zijn prostaat en de optie was sterilisatie,daar waren we
niet blij mee.
Toen dat weer achter de rug was ging het wel weer.
Gizmo was ook een liefhebber van vis, alle soorten.
Als we een visje ging bakken in de schuur nou dan was hij volop aanwezig
Hij liet van zich horen met de poten achteruit vegen en een blaf.
Ook op verjaardagen of feestjes,waar lekkeren hapjes werden bediend dan
moest de neus er even tussen.
Gizmo kon goed bietsen als we eten gingen moest hij ook een hapje mee eten,
maar dat kon niet
Alleen als we een stukje bief hadden dat kreeg hij ook een stuk.
Voor de rest kreeg Gizmo zijn eigen voedsel.
Rare gewaarwording dat het nu zo stil is geen nageltjes geluid op het
laminaat als Gizmo liep.
Geen begroetingen meer, geen diepe zuchten of even aantikken met de poot op
de bank.
Dan liet hij horen, dat hij er ook was,meestal wou hij dan gekieteld worden.
Afgelopen zomer ging het weer niet goed met Giz,was in de vakantietijd.
Gizmo begon veel te drinken, heel veel
Zoveel dat het er met golven eruit kwam,
weer naar de dierenarts en die zei tegen ons dat Gizmo leed aan
suikerziekte.
Dat sloeg als een bom in.
Gizmo had al vele medicijnen, ook voor zijn hartje
En nou elke dag een spuitje insuline geven en op dieet
Dat vonden we naar voor hem maar het moest,anders was het toen al afgelopen.
Tot aan de kerst ging het wel redelijk maar na de feestdagen ging gizmo snel
achteruit
De huidirritatie kwam weer terug en Giz zijn gehoor en gezichtsvermogen
gingen ziender oog achteruit.
Hij schurfte op zijn kleedje met zijn bekkie tot aan bloedens toe en het
oogje was opgezwollen door het gewrijf.
Giz had pijn , pijnstillers gegeven maar dat hielp maar voor even.
Ook nog een kuurtje gehad,maar sloeg niet aan.
Totdat mijn vrouw een afspraak
maakte met de arts of hij Giz thuis wilde laten inslapen,
had op dat moment geen tijd om op visite te komen.
We moesten naar de praktijk komen.
We wisten het al dat Giz de volgende morgen er niet meer zou zijn.
Alles wat verboden was voor Gizmo heeft hij gehad.
Ook zijn lievelings koekjes een hele zak heeft hij bijna opgegeten pedripal(staafjes)
En heerlijke biefstuk want dan gun je hem alles..
Ik wou hem niet missen en nog met de arts gepraat over een andere
behandeling.
Het kwam hier op neer dat er geen andere behandelingen waren.
Gizmo had pijn en die beslissing, wat doet dat zeer wat een onmacht.
Daar is Gizmo in me armen in
slaap gevallen.
Verdriet en pijn omdat we onze grote vriend en maatje voor altijd moeten
missen
Vergeten zullen we Gizmo nooit hij blijft altijd in ons hart want hij was
een gezinslid.
Gizmo is vlak bij ons, we hebben hem 24 uur na het inslapen begraven in onze
achtertuin
Zo dat hij er nog bij is, kunnen we altijd nog even gedag zeggen.
Dag grote man van ons tot aan de
andere kant.
De baasjes van Gizmo, Thea en Chris
Gizmo is 13 jaar en 4 maanden geworden
Overleden 21-01-2009 woensdagavond 20.10 uur Den-Helder.
In Gedachte aan
05-11-1995 Kelly 14-08-2008
5 jaar geleden riep jij ons tot jou in het asiel, zodat je er
maar een nachtje hoefde te blijven.
En vanaf een uur was je deel van ons gezinnetje.
5 jaar waarin we samen heel veel vreugde en plezier hebben gekend.
Maar waarin we ook een keer kanker wisten te overwinnen.
Als iemand verdrietig of boos was wist jij ons altijd weer blij te maken.
En je ging ook bijna overal met ons naartoe.
Eind Juli werd je echter ziek, je at niet meer en werd vaker misselijk.
Je nieren waren het op aan het geven.
Samen met dokter Zoe hebben we nog geprobeerd om ons nog wat jaren samen te
gunnen.
Maar alle pilletjes, speciale eten en infuzen mochten niet meer helpen.
Je tijd was echt gekomen....
De laatste woensdag was het een erg stormachtige dag,
maar heb je nog al je lievelings plekjes kunnen zien,
en heb je nog een neusje gegeven aan ons konijntje Nino.
Je wilde zelfs nog zelf een stukje wandelen, en toen kwam een lieveheersbeestje
op je hoofdje zitten.
Toen we terug thuis kwamen stond er een dubbele regenboog in de lucht.
Die nacht ging het minder goed met je...en werd je vaak misselijk.
We hebben dokter Zoe gebeld en die kwam bij ons thuis.
Opa en Oma waren er ook net als tante Lidwien en nichtje Gina zodat iedereen nog
afscheid van je kon nemen.
In onze armen ben je in slaap gevallen en terwijl ons kanarietje een
afscheidslied zong.
Op 14 Augustus riep Onze Lieve Heer zijn Engeltje Kelly terug naar huis,
terug naar de Hemel en om 1 uur begon je met die reis.
Daarna hoefde je maar een nachtje in het crematorium te blijven.
Lieve lieve Kelly we missen je nog elke dag ontzettend,
en houden nog steeds zo ongelooflijk veel van jou.
Jij bent zo speciaal voor ons, echt niet normaal.
Rust zacht allerliefste Prinsesje van ons.
Mai en Emile
In Gedachte aan
29-09-1998 Quincy 01-08-2008
Lieverd je was mijn kindje, mijn maatje zal je
heel erg missen,
maar je bent altijd in mijn hart lieverd je vrouwtje
Hele vette knuffel
1993 Beertje 2008
Ons Beertje
Beertje is geboren 1993
overleden maart 2008.
Beertje wat hebben we veel met je te doen gehad. De eerste jaren wilde je niet
eten.
Je stond verstijft bij je bakje. We hebben je drie jaar moeten voeren.
Toen begon je zelf te eten.
Alle dagen heb je met ons gewandeld in de bossen, je neusje in de wind, dat
vond je geweldig.
Je zag er soms niet uit van de modder.
De laatste dagen van je leventje, je wilde zo graag, maar je had pijn, een
enorm gezwel bij je nek.
Je begreep er niets van. Dagen hebben we het uitgesteld om je in te laten
slapen.
Je was geestelijk zo actief. De laatste wandeling met jou.
Langzaam aan, het waaide die dag, je neusje weer in de wind, want toch genoot
je.
Wij huilden om jou, want daarna zou de dierenarts komen, zodra we thuis
kwamen.
Toen ging de bel, je
had net nog een stukje worst gehad en met smaak gegeten.
Je wilde graag even kijken wie daar belde, zoals je altijd deed, en je
begroeting was vriendelijk. Beertje dit kunnen we niet vergeten.
We voelden ons vreselijk om je dit aan te doen.
We weten dat het aan de andere zijde door gaat.
Je zal weer incarneren, Oh Beer wisten we maar waar.
Goeie reis in de evolutie.
Je Baasjes en een poot van Adoucht je maatje
In Gedachte aan
07-04-1993 Rani 25-09-2007
Lieve Rani, we missen
je heel erg hard.
We hadden gehoopt dat je nog een paar jaartjes bij ons kon blijven.
Maar helaas sloeg afgelopen dinsdag plots het noodlot toe en ging alles zo
snel.
Voormiddag was je nog gezond en s'avonds moesten we je uit je lijden
verlossen.
We denken nog steeds
terug aan die 14 mooie jaren die we samen hebben mogen beleven.
Je was een hondje uit duizenden en altijd even vrolijk en speels.
Het is nu echt een heel grote leegte in huis en soms hopen we nog stiekem dat
je er toch nog bent.
Maar helaas ben je er niet meer.
Rani, bedankt voor alles en rust in vrede!!!
In Gedachte aan
31-07-1992 Toya 06-08-2007
Zij was net 15 jaar geworden.
Toya
was moedig en taai en haar levensdrang was sterk en merkwaardig,
maar de laatste dagen ging zij zienderogen achteruit
en werd het duidelijk dat zij deze ongelijke strijd niet kon winnen.
En daarom hebben wij haar moeten laten inslapen met enorm veel pijn in ons
hart
maar wij bewaren voor altijd een plaatsje in ons hart en in onze geest voor
haar.
De
lange wandelingen waarbij zij mij als het ware
op sleeptouw nam zullen mij altijd bijblijven.
In Gedachte aan
14-02-1996 Snoesje 17-07-2007
Wij
hebben afgelopen dinsdag ons snoesje (Maltezer) verloren .
Hij moest geopereerd worden voor
sterilisatie voor zijn suikerziekte .
Tijdens de operatie is hij ingeslapen .
Snoesje is 11 jaar en 5 maanden geworden
Francis en Brian Grefkens
Peter en Miranda Grefkens
In Gedachte aan
13-09-1995 Benji 17-04-2007
Op
13 september 1995 ben je geboren.
Op 17 april 2007 hebben wij je verloren.
Meer dan 11 jaar was je onze steun en toeverlaat.
Wat
hebben we van je genoten.
Je vulde een plaats in ons leven.
Je
kon zoveel liefde geven.
We moesten je twee spuitjes laten geven,
Het
was voor jou geen leven meer.
Wij zullen jou, ons maatje heel erg missen.
Je
was veel te jong, pas 11 jaar oud.
En voor ons een lieverd van goud.
Je
zult altijd een plaats in ons hart houden.
Benji
wij houden van je.
Je baasje Jos en vrouwtje Philomène.
01-04-1993 Tommy 03-04-2007
Hier
ligt hij nog lekker in het mandje.
Afgelopen zondag hadden we nog appeltaart want toen werd hij 14 jaar.
En nu is hij er niet meer.
Hij is doodgebeten door een Rottweiler.
Tommy;
Rust Zacht.
Zie het krantenknipsel hier
Dag lieve mensen graag
laat ik jullie iets over mijne Bou-Boulle lezen,
ik ga via zijn mondje spreken want anders lukt het mij niet.
Ik was een kleine
kakkenest zoals ze in de Vlaamse volksmond zeggen met ietwat weinig
levenskans,
ik was met de sonde grootgebracht maar met vèèl liefde.
Mijn bazinnetje haar
vriend was direct verkocht als hij mij zag en nam me mee naar haar,
amai mijn bazinnetje was aan het wenen van geluk.....lief hè!!!!!
Zo dus wist ik dat ik
op mijn plaatsje gekomen was.
Ze was altijd bij mij en als ik er efkes niet was zat ik wel in de stal bij de
hengst
(zo'n groot beest)maar wel lief.
Na ongeveer een jaar en
half kreeg ik een verassing?????
JAJA een Maltymeisje,oh was ik blij,een speelkameraadje.
Na enkele jaren was ik ook smoorverliefd en er
kwamen er ook kindjes van,ge kent da hè.
Nu om terug op de vriend van mijn bazinnetje te komen awel de diene heeft echt
wat gedaan met mij zulle,op een dag hèèl warm kwam hij op de moter en nam
mijn bazinnetje mee en jaja MIJ OOK,
ikke van voor op de tank met de haren in de wind en laat maar gaan.
Ik was daar direct me weg
Zo dus was ik vanaf dan
de bikerhond(lekker stoer).
Na een poosje kocht mijn bazinnetje ook een Harley en wijs ik kon elke keer
mee,
ze koopte een stoere lederen jekker met
een zonnebril speciaal voor de hondjes,
en we zijn dan ook bij een Harleyclub gegaan en direct was ik de mascotte.
Na vele jaren van rijden op de Harley en vele worstjes van de cafe bazen,
schreef mijn bazinnetje me in voor de reeks superhond 2007 op VTM
En ben nog ver geraakt
ook en veel kranten kwamen me interviewen,
maar ze vond het genoeg geweest en wou niet verder doen,
aangezien dan deze tijd mijn leeftijd(14 j) was.
Deze opnamen waren in november 06 en dus ook al een beetje koud,
ze besloot dan ook dat het de laatste rit voor 06 was en terug uitzien naar de
zomer.
Het werd winter,en
lange dagen en ik zag al uit naar het programma(wie weet zag ik mijn eigen)?
En ja plots van de eerste reclame was ik te zien fier dat ik was toen ,
op de eerste uitzending en de
tweede was ik ook te zien in vol ornaat.
Maar na de vierde uitzending voelde ik me niet zo goed,
ik had geen honger meer en ze wilde me van alle lekkere dingen
toestoppen maar nee geen zin,
mijn B was doodongerust en naderhand terecht ook en reed direct met mij naar
de dierenarts,
daar kreeg ik een groot onderzoek en wat bleek mijn
hartje was wat aan het falen,
ik kreeg dan zes spuitjes met van alles en nog wat en vanaf dan moest ik elke
dag een pilletje nemen,de dokter zegde dat nu wel alles hing beteren en
dat ik terug wel eetlust zou krijgen.
(Dat was vrijdag).De zaterdag nog niet beter,de zondag......hetzelfde.
Dan maar terug naar de dokter,daar stelde hij vast dat mijn hartje prima
reageerde op de medicatie maar dat
er andere ernstige problemen waren,namelijk mijn lever,niertjes,
alle te veel om op te noemen allemaal te zien in het bloedonderzoek.
Ik gaf de moed op,mijn vrouwtje niet
ze wilde tot het uiterste gaan,
ik werd aan een baxter gelegd en kreeg zware inspuitingen en moest daar blijven
de dokter was zo lief dat ik bij hem en zijn vrouw in huis mocht blijven
Ze hebben zelfs die
nacht beneden geslapen,
maar de dag nadien hebben ze mijn B opgebeld..........
Nu ga ik Sylvie het zo goed mogelijk verwoorden.
Het was ondertussen al dinsdagmiddag en was s'morgens al langs geweest om te zien maar er was nog niks veranderd,hij vroeg om rond 5hr langs te komen en echt ik had er geen goed gevoel bij,
toen ik daar kwam
brachten ze mijne Bou-Boulle in een mandje met een trolley met baxter,
ik kreeg te horen dat hij echt alles geprobeerd had maar dat het niet mocht
baten,
zijn lever en niertjes waren aan het blokkeren en hij had geen
levenslust meer....
Hij stelde dan ook voor om euthanasie toe te brengen,
ik voelde zo de grond onder me weg zakken,
echt dit niet ik kon het niet (hij had wel geen pijn)
Ik wist dat hij hèèl
graag in de zon lag en daarmee stelde ik voor
om nog eventjes te gaan zonnen met hem,zodat ik alles op een rijtje kon
zetten.
Dat was oké, ik vertrok met mijn vriendin en ene km verder
zegt ze tegen mij
Sylvie ik denk dat we te laat zijn"ik direct aan de kant met de
auto,wisselen van plaats........Bou-Boulle komt aan mijn schoot kijkt naar mij
.....een zuchtje en .......
het was gedaan,ik in
grote paniek naar de dokter met bb en ja hij was gestorven,
de dokter zei nadien dat hij waarschijnlijk gewacht heeft op mij en zelf de
beslissing genomen,
het was niet voorzien dat hij zo zou gaan,maar moet zeggen dat ik diep in mijn
hart dankbaar ben dat het zo gegaan is,ik had de moed niet,ik mis mijne Bou-Boulle
nog elke dag en zou er echt alles voor over hebben om nog èèn dagje bij hem
te mogen zijn.
Bou-Boulle,mijn zoeteke ik hou van je
PS nogmaals mijn
oprechte dank aan al de lieve mensen
die de prachtige creaties gemaakt hebben het is een echte steun
In Gedachte aan
28-11-1995 Teddy
13-01-2007
|
Jij was onze beste vriend min of
meer ons kind,
je hebt ons al die jaren veel liefde en vriendschap gegeven. Je was daar als wij verdrietig waren, en je was blij als we van het werken thuis kwamen.
Bedankt voor al die mooie
jaren.
Van je baasjes
Annemie en Rudy en je vriendje Tommeke
|
09-09-1999 Balou 20-12-2006
Lieve Balou
Helaas ben je er nu niet meer
Maar bij ons blijf je altijd in ons hart
Maar jou missen doen we nog altijd
En we zullen altijd aan je denken
Veel plezier daarboven Balou
Hopelijk tot snel,
Damy, Jesse, Chabeli, Wim en Margarita
In Gedachte aan
07-04-1996 Chrisje 01-09-2006
Lieve Chrisje de jaren en het plezier dat wij samen hadden neemt niemand ons meer af.
Lieve lieve Chrisje bedankt voor alles
Je vrouwtje
dikke knuffef
In Gedachte aan
Ivy 03-04-2006
Lieve kleine Ivy,
Ongeveer 4 jaar geleden
kwam jij op mijn pad,
jij was mijn eerste opvanghondje.
Veel liefde had jij als broodfok teefje niet gehad,
Ik was meteen weg van jou, klein maar dapper blondje !
Ondanks je verleden paste jij je toch snel aan,
je kon met iedereen hier overweg,
Verschillende lotgenootjes zag jij komen en gaan,
alleen wilde het voor jou niet lukken, jij had pech.
Je oogjes deden het niet meer zo goed
dus zijn we naar de dierenarts gegaan
en van hem kreeg ik te horen,
dat je voortaan als suikerpatiëntje door het leven moest gaan.
De dierenarts leerde mij hoe ik jou een spuitje moest geven
we vonden het beide wat naar
er was geen keus je had het nodig om te leven
maar we kregen het saampjes voor elkaar
Op een dag kwam er toch een oplossing voor jou
Het Dierenthuis in Wilbertoord wilde jou een warm mandje geven
Onverwacht en al heel gauw
vertrok jij hier en begon een nieuw leven
In het begin moest je even wennen
alles was vreemd en nieuw voor jou
maar ondanks dat liet je je niet kennen
en kroop in het mandje bij Schorrie, dikke maatjes werden jullie al gauw
Zaterdag 1 april jongstleden
werd je plotseling heel ziek
alle hulp werd jou gegeven
helaas geen 1 aprilgrap, je redde het niet
Je braakte veel en kon niet meer eten
je lichaampje wilde niet meer
Nooit zal ik jou vergeten
Hopelijk zien we elkaar ooit weer
Bedankt lieve mensen van het Dierenthuis
voor wat jullie Ivy hebben gegeven
aan de andere kant van de Rainbowbridge
zal ze al het moois voor eeuwig beleven
Dag Ivje
In Gedachte aan
11-07-1993 Snowy 29-01-2006
Snowy was onze lieve
kleine Maltezer,
altijd vrolijk nooit sacherijnig,
zelfs niet als de kleinkinderen soms te hardhandig waren,
ze vond alles goed.
Wij missen haar heel erg maar kunnen terug kijken op heel veel leuke jaren.
In Gedachte aan
14-10-1991 Foija 25-07-2005
Het is al een hele tijd
geleden dat we hem hebben moeten laten inslapen,
maar missen doen we hem nog iedere dag,
ieder uur, iedere minuut en iedere seconde.
Het verdriet is ook nog steeds niet minder.
Want ik mis mijn maatje, mijn schaduw,mijn allesje!!!
Hij was bijna 14 jaar
maar was helemaal op.
Het begon in januari van dit jaar,
hij wilde niet meer mee gaan lopen.
Dus dan maar lekker achter naar buiten om de behoefte te doen.
Al een paar jaar sukkelde hij al met de ontlasting, had een breukje.
Dus ook daar hielp ik hem altijd mee.
Hij was mijn kleine ventje, mijn 1e kindje.
En dan heb je echt alles voor hem over.
In februari ben ik toch met hem naar de dierenarts gegaan,
urine meegenomen want ik was dus bang dat hij last had van zijn nieren of
suikerziekte.
Maar niets van dit alles, ook vertelde ik hem dat hij zo'n wit tongetje en
gehemelte had.
En toen kwam het vreselijke nieuws:
ben nog maar heel goed voor hem want lang zal het niet meer duren.
Nou een bom sloeg in bij ons gezin, je weet dat het ooit eens zover komt maar
dan....
Iedere dag leef je dan met angst, wanneer zal het zover zijn.
Geen vakantie geboekt want we wilden het niet meer aandoen om weer zover mee
op vakantie te gaan. Want dat deed hij altijd, hij ging overal met ons
heen.
Hij heeft er ook altijd heel erg van genoten.
Mijn zoontje deed in
april zijn 1e heilige communie en we dachten echt dat haalt hij nooit
meer,
hij werd zooooo mager. Hij woog altijd rond de 4½ kilo en steeds ging er meer
af.
Naar de kapper deed ik hem ook maar niet meer, maar op het laatst moest het
toch nog.
Zelf knippen lukte me niet zo mooi en hij was zo'n mooi beestje dat kon gewoon
niet.
Maar hij haalde de communie ook nog, toen kwam mijn verjaardag 28 april.
Ook dachten we nog nou dat haalt hij nooit meer, maar ook die haalde
hij.
Op het laatst ging het echt niet meer en de beslissing was zo moeilijk,
maar ik wilde niet egoïstisch zijn om hem zo nog verder door te laten
modderen.
We moesten je laten gaan, hoe moeilijk het ook was en nog steeds is.
Foija jij was het
mooiste wat me is overkomen,
jou liefde was zo groot. Ik mis je nog altijd.
Ik hou van je.
Je vrouwtje Miriam
veel liefs van je baasje Rini en de kleintjes Ilona en Joeri
In Gedachte aan
01-05-1995 Dee Dee 12-10-2005
Onze
lieve Malthezer, ze is 10 en een half jaar in mijn leven geweest.
Ze
was een pup uit m’n eigen nest.
Haar mama Toetsie is na de keizersnede overleden aan een bloeding,
de hechtingen van de baarmoedermond waren geknapt.
Dee Dee was er een uit een nest van 3 pups.
Haar kleine zusje heeft het toen helaas ook niet overleeft.
Haar broertje is naar Dee Dee d’r papa gegaan.
Dee Dee en haar broertje zijn als kinderen groot gebracht met de baby fles.
Ze was als een kind voor mij.
Ik heb haar laten cremeren, en ze staat nu weer in haar eigen huis thuis op
het dressoir.
Met een foto, een kaarsje en altijd verse bloemen.
Zo is ze toch nog een beetje bij ons.
Dee Dee, je familie en kleine Sandy missen je vreselijk.
Ik hoop voor jou dat het mooi is bij de RainbowBridge,
en dat je nu naar je Mama en zusje bent gegaan.
Till we meet again…….
Veel liefs, mama Claudia, Truus Joëlle & Chenoa
In Gedachte aan
03-11-1989 Dotje 20-05-2005
Hallo, ik ben Snowy van
de digitale vriendjes
Ik wil even vertellen dat mijn grote vriend Dotje 20 mei 2005 is dood
gegaan.
Door 5 erge epeleptie's aanvallen.
Hij is 15 jaar geworden en was bijna 16.
Zijn baasje zorgde goed voor hem tot het laatst toe,
veel mensen zeiden ook dat er geen een hond zo'n goed leven heeft gehad als
Dotje.
Het is nu bijna 2 maanden geleden, en nu is het baasje er nog niet helemaal
overheen.
